Fotoğraf: Franmonks

Virgin şirketlerinin sahibi olan Richard Branson’ın ilk baskısını 2006′da yaptığı Screw it, Let’s do it adlı kitabını geçen hafta okuma fırsatı buldum. Yaşamdan ve iş dünyasından anılarını anlatarak güzel mesajlar veren Branson’ın gerçekten hoş yaşanmış hikayeleri var. Bana gerçekten ilginç gelenlerden bir tanesini de burada sizinle paylaşmak istedim.

Branson herkese eşit davranmanın öneminden bahsediyor; her insana eşit şans vermekten. Nazik olmaktan ve saygılı olmaktan herkese karşı. Richard Branson bunları Japonya’da daha Virgin Müzik mağazaları bile var olmadan önce katıldığı toplantılarda gördüğü saygıdan öğrendiğini itiraf ediyor; takım elbiseli ciddi Japon iş adamlarının bir kazak ve jeans giymiş genç Branson’ı onlara bir ortak müzik şirketi kurmak istediğini söylediğinde, nasıl saygıyla ve ciddi bir şekilde dinlendiğini anlatıyor ve hiç bir zaman unutmadığını söylüyor bu gösterilen saygıyı.

Richard Branson bir gün yine bir iş toplantısına gidecektir. Geç kalmıştır ve toplantıdan önce üzerinde çalışması gereken bazı kağıtları da alıp bir taksiye atlar. Taksi şöförü diğer bir çok taksici gibi konuşkan çıkar. Ve muhabbet başlar;

T: ‘Hey, seni tanıyorum. Sen şu Branson denen herif değilmisin, hani şu müzik şirketi olan!’
RB: ‘Evet, doğru’ der Branson.
T: ‘Süper desene şanslı günümüzdeyiz. Bay Branson’ı taksimde görmek gerçekten büyük bir zevk.’ der taksici.

Branson toplantı hakkında kağıtlarını anlayarak okuyabilmesi için içinden taksicinin bir an önce çenesini kapamasını umut eder, fakat taksici konuşmaya devam eder; kendisinin şu an taksicilik yapmasına karşın eskiden bir müzik grubunda bateri çaldığını söyler. Ve Branson’a yaptığı demo kaset çalışmasını dinlemek isteyip istemediğini sorar. Branson tamamen umudunu yitirmeye başlar… 

Müzik sektörünün içini iyi bilen bir insan olarak bende bir çok insanın  keşfedilmek ve albüm çıkartmak ümidiyle müzik patronlarına seslerini veya ürettiği müziği getirip dinlettirmeye çalıştığına bir çok kez şahit olmuşumdur. Ve Branson’da bu taksici gibi onlarcasıyla her gün uğraşmakta olan bir insan olarak haklı olarak sıkılmıştır fakat kaba davranmak istemediğinden de

RB: ’Gerçekten harika olurdu’ demiştir istemesede.
T: ‘Hayır, sen gerçekten yorulmuşa benziyorsun. Bak sana ne diyeceğim, annemin evi hemen ileride köşe başında. Seninle tanışmaya o da bayılır. Hadi gel hemen çabucak bir uğrayalım ve bir bardak çay içelim.’
RB: ‘Hayır, Geç kaldım’ demeye başlar Branson.
T: ‘Israr ediyorum, sana bir bardak çay iyi gelecek, ahbap!’
RB: ‘Teşekkür ederim’ der zayıf bir sesle Branson.

Ve eve gelmek üzereyken taksici demo kasedini çalmaya başlar. Kolonlardan bir ses yükselir; ‘I can feel it coming in the air, tonight…’. Evet, o taksi şöförü’nün sesi günümüzde milyonlarca albümü satmış olan ve İngiltere’nin en çok izlenen viral reklamı olan Cadbury Gorilla reklamında da kullanılan müziğin de yaratıcısı Phil Collins’in ta kendisidir. Richard Branson mükemmel bir yetenek keşfetmiştir.

İngiltere’nin en çok izlenen ve ses getiren viral videolarından biri olan Cadbury Gorilla’yı buradan izleyebilirsiniz. Youtube’tan izlemek için buraya tıklayın.